In de tijd van het Haarlemse gezin van Elisabeth Groenendaal, Willem van Roon en diens tweede vrouw Willemijntje Prinsen verandert de wereld ingrijpend. De industriële revolutie is weliswaar al gaande, maar de samenleving draait omstreeks 1850 nog grotendeels op mens-, dier-, wind- en waterkracht. Net als zijn vader is Willem een groot deel van zijn leven voerman, koetsier; zoon Jacob Gerardus wordt expediteur met eigen vrachtauto’s. Via een almaar uitbreidend netwerk van (spoor)wegen nemen trein-, vracht- en autoverkeer het vervoer over. Waterwegen worden verbreed en uitgediept, er komen telegraaf en telefoon. En er ontstaan vakbonden, de eerste sociale wetten; belastingen worden rechtvaardiger. Willem en Willemijntje mogen zelfs gaan stemmen. (Tekst gaat verder onder de foto.)
Achterachterkleinkind Gerard van Roon blikt terug op het leven van dit arbeidersgezin. Stap voor stap onderzoekt hij hoe hun wereld veranderde. Wat gebeurt er zichtbaar en voor hen onzichtbaar? Is het te achterhalen hoe zij dat zelf hebben ervaren? Algemene openbare bronnen zijn er wel, maar hebben zij nog persoonlijke informatie nagelaten — foto’s, geschriften, verhalen? Misschien bij andere nakomelingen van dit gezin? Via deze website deelt Van Roon wat hij heeft gevonden. Aanvankelijk zal de inhoud nog mager zijn en het doel is dan ook om die geleidelijk aan uit te breiden.